حسين مدرسى طباطبائى
116
برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )
او در « تاريخ گيلان و ديلمستان » سيد ظهير الدين به تفصيل هست « 1 » . در همين مأخذ از پدر او كيا اسماعيل نيز ياد مىشود « 2 » . فرزندش كيا محمد كه بر اين وقف گواهى داده است پس از او فرمانرواى ديلمستان و اشكور بود « 3 » و پس از وى كيا جلال الدين نبيرهء كيا ملك عهدهدار اين مقام گرديد « 4 » . هفت سهم ديه دستجرد اقبال كه بنابر مفاد اين سند در سال 773 بر آستانهء شاهزاده حسين قزوين وقف شده است تا روزگار ما جزء موقوفات آن آستانه شناخته مىشد « 5 » حدود اين ديه در سند حاضر مناطق شلوير « 6 » و ارنزك « 7 » و كلجين ( ؟ ) ياد شده كه دو نام نخست در توابع و قراء كنونى دهستان اقبال قزوين مشخص است در دهستان خرقان قزوين نزديك دهستان مذكور ، منطقهاى با نام « كلنجين » هست « 8 » كه شايد همين محل مذكور در سند باشد .
--> ( 1 ) . همان مأخذ : 52 - 65 / 89 / 95 / 103 / 121 / 122 / 232 . ( 2 ) . ايضا : 31 / 37 . ( 3 ) . ايضا : 132 ( در مورد فرزندان كيا ملك ديباچهء سند شمارهء 3 همين اسناد نيز ديده شود ) . ( 4 ) . ايضا : 121 - 123 / 129 - 131 / 233 . ( 5 ) . مينودر : 664 . ( 6 ) . همين مأخذ : 882 . ( 7 ) . همان مأخذ و همان صفحه . ( 8 ) . كه اكنون مركز دهستان مزبور است . نگاه كنيد به نقشههاى سازمان آمار كشور ، و مينودر : 917 - 918 / نزهة القلوب : 81 / سرزمين قزوين : 313 .